Στα τέλη Νοεμβρίου 1904, ο αρχηγός των ενόπλων σωμάτων των Ελλήνων Μακεδονομάχων, Γεώργιος Κατεχάκης (καπετάν Ρούβας), λημέριαζε με τους άνδρες του στο χωριό Ζέλοβο (σημ. Ανταρτικό). Για την παρουσία των Ελλήνων Μακεδονομάχων στο χωριό ενημερώθηκε ο αρχικομιτατζής Μήτρος Βλάχος μέσω ενός γράμματος που του είχε σταλεί από εξαρχικούς κατοίκους του Ζελόβου.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 30ής Νοεμβρίου, οι άνδρες του Μήτρου Βλάχου αιχμαλώτισαν μερικές γυναίκες από το Ζέλοβο, με σκοπό να προκαλέσουν τις δυνάμεις του καπετάν Ρούβα να εξέλθουν από το χωριό και να πέσουν στην ενέδρα που τους είχε στηθεί. Ο καπετάν Ρούβας μαζί με 33 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων των οπλαρχηγών, Ευθύμιου Καούδη, Παύλου Κύρου, Ιωάννη Καραβίτη, Παύλου Γύπαρη και Δημήτριου Νταλίπη, αφού συσκεφτήκαν, αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τους περίπου 70 Βούλγαρους Κομιτατζήδες του Μήτρου Βλάχου.

Παρά το αριθμητικό τους μειονέκτημα, οι Έλληνες Μακεδονομάχοι κινήθηκαν αποφασιστικά εναντίον των δυνάμεων του Μήτρου Βλάχου. Με την υποστήριξη των κατοίκων του Πισοδερίου, που έφτασαν στο Ζέλοβο με παρότρυνση του ιερέα και Μακεδονομάχου παπά Σταύρου Τσάμη, οι Μακεδονομάχοι ξεκίνησαν την επίθεση, λαμβάνοντας σχηματισμό μάχης. Στις 30 Νοεμβρίου 1904, το ένοπλο σώμα του οπλαρχηγού Γεώργιου Κατεχάκη (Καπετάν Ρούβα) επιτέθηκε σε ομάδα Κομιτατζήδων που είχε συγκεντρωθεί έξω από το Ζέλοβο (σημ. Ανταρτικό). Παρά την αριθμητική υπεροχή των εχθρών τους, οι Μακεδονομάχοι, με τη βοήθεια κατοίκων του Πισοδερίου, κατάφεραν να επικρατήσουν. Η σφοδρή μάχη κράτησε μέχρι τις πρώτες νυχτερινές ώρες και έληξε με την παρέμβαση του Οθωμανικού στρατού. Στη διάρκεια της πολύωρης μάχης, οι Κομιτατζήδες υπέστησαν βαριές απώλειες, με 24 νεκρούς, ενώ οι Μακεδονομάχοι είχαν έναν τραυματία. Η νίκη στη μάχη του Ζελόβου ήταν καθοριστική για την πορεία του Μακεδονικού Αγώνα, καθώς τόνωσε το ηθικό των Ελλήνων Μακεδονομάχων, το οποίο είχε κλονιστεί μετά τον θάνατο του Παύλου Μελά στις 13 Οκτωβρίου 1904.

Μετά το τέλος της μάχης στο Ζέλοβο, ο οθωμανικός στρατός καταδίωξε τα ένοπλα σώματα των Ελλήνων Μακεδονομάχων. Οι δυνάμεις του Γεώργιου Κατεχάκη υποχώρησαν αρχικά στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδας και στη συνέχεια μετακινήθηκαν στο Πισοδέρι. Εκεί έμειναν κρυμμένοι για τρεις ημέρες, καθώς τα έντονα καιρικά φαινόμενα εμπόδισαν περαιτέρω κινήσεις.

Σε γενικές γραμμές, η νίκη στη μάχη του Ζελόβου έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην πορεία του Μακεδονικού Αγώνα. Η επιτυχία έναντι των αριθμητικά περισσότερων Κομιτατζήδων ενίσχυσε σημαντικά το ηθικό των Ελλήνων Μακεδονομάχων, το οποίο είχε δεχθεί σοβαρό πλήγμα μετά τον θάνατο του Παύλου Μελά στις 13 Οκτωβρίου 1904.