Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου 1912, ο κύριος όγκος της Στρατιάς Θεσσαλίας στράφηκε προς τα εδάφη της Δυτικής Μακεδονίας, όπου μέχρι τότε ενεργούσε μόνο η V Μεραρχία. Στις 4 Νοεμβρίου, έπειτα από την ανάκτηση του ελέγχου της ευρύτερης περιοχής των Καϊλαρίων (σημερινή Πτολεμαΐδα) από τη V Μεραρχία, η Στρατιά Θεσσαλίας προχώρησε σε συντονισμένες ενέργειες που είχαν στόχο την προώθηση των ελληνικών στρατευμάτων στην περιοχή της Φλώρινας.

Στο πλαίσιο αυτό, στις 5 Νοεμβρίου, η IV Μεραρχία προωθήθηκε μέχρι τη γραμμή Σόροβιτς (σημ. Αμύνταιο) – Κολάρτζα (σημ. Μανιάκι), ενώ η VI Μεραρχία, ξεκινώντας από την περιοχή της Έδεσσας, κατέλαβε το χωριό Όστροβο (σημ. Άρνισσα). Την επόμενη μέρα, 6 Νοεμβρίου, η έδρα του Γενικού Στρατηγείου μεταφέρθηκε στον σιδηροδρομικό σταθμό Οστρόβου. Από εκεί, εκδόθηκαν διαταγές για προώθηση της IV και V Μεραρχίας στα Στενά Κιρλί Δερβέν (Κλειδίου), καθώς και για κατάληψη του Γκορνιτσόβου (σημ. Κέλλη) από την VI Μεραρχία. Σύμφωνα με τις ίδιες διαταγές το 1^ο Σύνταγμα Ιππικού θα μετακινούνταν επίσης στο χωριό Γκορνίτσοβο και από εκεί θα πραγματοποιούσε αναγνωρίσεις προς το Σόροβιτς και το Εξίσου (σημ. Ξινό Νερό).

Κατά το μεσημέρι, ενώ η VI Μεραρχία προέλαυνε ανατολικά του Γκορνιτσόβου, το 1ο Σύνταγμα Ιππικού, που ήταν η εμπροσθοφυλακή, δέχθηκε επίθεση από οθωμανικές δυνάμεις που βρίσκονταν στο χωριό. Η μάχη εντάθηκε και η Μεραρχία ανταποκρίθηκε άμεσα ενισχύοντας την επίθεση με το 17ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο έτρεψε τους Οθωμανούς σε φυγή προς τα δυτικά. Ταυτόχρονα, άλλα τμήματα της VI Μεραρχίας καταδίωξαν τους υποχωρούντες εχθρούς, ενώ ο κύριος όγκος των δυνάμεων εγκαταστάθηκε στο στρατηγικής σημασίας Γκορνίτσοβο και την ευρύτερη περιοχή.

Παράλληλα με την κατάληψη του Γκορνιτσόβου, οι δυνάμεις της IV Μεραρχίας επέκτειναν τον έλεγχό τους στην ευρύτερη περιοχή του Σόροβις, φτάνοντας μέχρι τα νότια των στενών Κιρλί-Δερβέν. Σε γενικές γραμμές, οι νίκες στις μάχες της 6^ης Νοεμβρίου επέτρεψαν στη Στρατιά Θεσσαλίας να εδραιώσει την παρουσία της στην κρίσιμη περιοχή των Στενών Κιρλί-Δερβέν, ανακτώντας τα εδάφη που είχαν χαθεί κατά την υποχώρηση της V Μεραρχίας στις 21 Οκτωβρίου 1912.