Μετά την είσοδο του Ελληνικού Στρατού στη Θεσσαλονίκη στις 27 Οκτωβρίου 1912, ο κύριος όγκος της Στρατιάς Θεσσαλίας στράφηκε προς τα εδάφη της Δυτικής Μακεδονίας, όπου μέχρι τότε ενεργούσε μόνο η V Μεραρχία. Στις 4 Νοεμβρίου, έπειτα από την ανάκτηση του ελέγχου της ευρύτερης περιοχής των Καϊλαρίων (σημερινή Πτολεμαΐδα) από τη V Μεραρχία, η Στρατιά Θεσσαλίας προχώρησε σε συντονισμένες ενέργειες που είχαν στόχο την προώθηση των ελληνικών στρατευμάτων στην περιοχή της Φλώρινας. Με τη νικηφόρα προέλαση της 6^ης Νοεμβρίου στην ευρύτερη περιοχή των Στενών Κιρλί-Δερβέν, ανακτήθηκαν τα εδάφη που είχαν χαθεί κατά την υποχώρηση της V Μεραρχίας στις 21 Οκτωβρίου 1912 και παράλληλα κατέστη εφικτή η προώθηση των ελληνικών δυνάμεων προς τη Φλώρινα.

Το πρωί της 7ης Νοεμβρίου, το 1ο Σύνταγμα Ιππικού κινήθηκε προς τον σιδηροδρομικό σταθμό της Μπάνιτσας (σημ. Βεύη) και από εκεί μετακινήθηκε προς τη Φλώρινα. Γύρω στις 11:00 κατέλαβε τον σιδηροδρομικό σταθμό Φλωρίνας και αιχμαλώτισε περίπου 100 Οθωμανούς, καταλαμβάνοντας επίσης σημαντικό πολεμικό υλικό, συμπεριλαμβανομένων 12 ατμομηχανών και 300 σιδηροδρομικών οχημάτων. Συνεχίζοντας προς τη Φλώρινα, κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής επιχείρησης οι άνδρες του Συντάγματος αντιλήφθηκαν την παρουσία ισχυρότατων οθωμανικών δυνάμεων που προέρχονταν από το Μοναστήρι (σημ. Μπίτολα) και κατευθύνονταν προς το Πισοδέρι.

Περίπου 13:30, η εμπροσθοφυλακή του 1ου Συντάγματος Ιππικού προσέγγισε τη Φλώρινα, και ο επικεφαλής του διαμήνυσε στις Οθωμανικές Αρχές να υποταχθούν στον Ελληνικό Στρατό. Σύντομα, οι Αρχές της πόλης, εκπροσωπούμενες από τον Μητροπολίτη, τον Ραβίνο και τον Μουφτή, ανακοίνωσαν την παράδοση της πόλης. Ακολούθησε ο αφοπλισμός και αιχμαλωσία περίπου 1.300 οθωμανικών στρατιωτών που βρίσκονταν στην πόλη. Ταυτόχρονα, μέχρι τις βραδινές ώρες, τμήματα του 1ου Συντάγματος Ιππικού πραγματοποίησαν καταδιώξεις και αναγνωριστικές επιχειρήσεις στην περιοχή μεταξύ της Φλώρινας και του Πισοδερίου, ενισχύοντας τον έλεγχο των ελληνικών δυνάμεων στην περιοχή.

Την επόμενη μέρα, το Γενικό Στρατηγείο μετακινήθηκε προς τη Μπάνιτσα (σημ. Βεύη), όπου εξέδωσε διαταγή για τη συνέχιση των αναγνωριστικών επιχειρήσεων και των καταδιώξεων στη γραμμή Φλώρινας-Πισοδερίου. Στο πλαίσιο αυτών των ενεργειών, συνελήφθησαν περίπου 200 Οθωμανοί οπλίτες. Παράλληλα, η IV Μεραρχία προωθήθηκε προς το χωριό Άλωνα. Το βράδυ, η έδρα του Γενικού Στρατηγείου μεταφέρθηκε στη Φλώρινα, επισφραγίζοντας την παρουσία και τον πλήρη έλεγχο του Ελληνικού Στρατού στα εδάφη της Δυτικής Μακεδονίας.