Στις 14 Ιουλίου 1906, οι ομάδες των Μακεδονομάχων, υπό τους οπλαρχηγούς Ευάγγελο Νικολούδη και Ιωάννη Καραβίτη, κινήθηκαν προς το Γκορνίτσοβο με σκοπό να επιτεθούν στο βουλγάρικο σώμα του Τάνε, που βρισκόταν στο χωριό. Οδηγός των Ελλήνων οπλαρχηγών ήταν ο ντόπιος, Γρηγόριος Σαπουντζής (Τέγος), Μακεδονομάχος και διευθυντής του «Κέντρου Φλωρίνης». Στις πρώτες πρωινές ώρες της 15ης Ιουλίου, ο Νικολούδης με δέκα άνδρες και τον Σαπουντζή εισήλθαν νοτιοδυτικά του χωριού και κατευθύνθηκαν προς την εκκλησία για να εντοπίσουν τους Βούλγαρους του Τάνε. Δύο μικρά σώματα, έξι ατόμων το καθένα, στάλθηκαν δυτικά και ανατολικά του χωριού για να εμποδίσουν τη διαφυγή Εξαρχικών. Το σώμα του Ιωάννη Καραβίτη παρέμεινε νότια για τον ίδιο λόγο.

Ωστόσο, κατά την άφιξη των ανδρών του Νικολούδη στο χωριό, οι Οθωμανικές δυνάμεις, που είχαν ενημερωθεί για το σχέδιο επίθεσης και παραμόνευαν στη βόρεια πλευρά, περικύκλωσαν τους Μακεδονομάχους. Παράλληλα, άλλα οθωμανικά αποσπάσματα επιτέθηκαν στις ομάδες που είχαν σταλεί έξω από το χωριό. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι Έλληνες Μακεδονομάχοι, με επικεφαλής του Ιωάννη Καραβίτη, συμπτύχθηκαν δυτικά του χωριού και διέφυγαν στο ύψωμα Πιπερίτσα. Από εκεί κατευθύνθηκαν προς το Μορίχοβο.

Συνολικά, στη μάχη του Γκορνιτσόβου έχασαν τη ζωή τους δώδεκα (12) Μακεδονομάχοι, συμπεριλαμβανομένου του οπλαρχηγού Ευάγγελου Νικολούδη. Αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι τα σχέδια της επίθεσης στο Γκορνίτσοβο είχαν προδοθεί στις Οθωμανικές αρχές από τον Γρηγόριο Σαπουντζή, ο οποίος καυχήθηκε σε έναν Οθωμανό ότι θα μεταβεί στο Γκορνίτσοβο και θα το κάψει. Ο Σαπουντζής αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Γκορνιτσόβου και μεταφέρθηκε στις φυλακές Μοναστηρίου, απ’ όπου δραπέτευσε λίγο αργότερα.