Από τις 13 Οκτωβρίου 1912, η ελληνική Στρατιά Θεσσαλίας εστίασε τις προσπάθειές της στην κατάληψη των εδαφών της Κεντρικής Μακεδονίας. Από το σύνολο των Μεραρχιών που συμμετείχαν στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, η V Μεραρχία Πεζικού διατάχθηκε να παραμείνει στα εδάφη της Δυτικής Μακεδονίας, αναλαμβάνοντας την προστασία του αριστερού άκρου της Στρατιάς αλλά και τη συντηρητική προώθηση προς τις βορειοδυτικές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μέχρι τις 19 Οκτωβρίου, οι δυνάμεις της V Μεραρχίας κατάφεραν να προελάσουν μέχρι τα ανατολικά της Φλώρινας, στο χωριό Λόφοι. Ωστόσο, στις 21 του μήνα βρέθηκαν αντιμέτωπες με ισχυρότατες δυνάμεις του οθωμανικού στρατού που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή. Παρά τις προσπάθειες διατήρησης των εδαφών, η Μεραρχία αναγκάστηκε να υποχωρήσει προς τη γραμμή Σόροβιτς (σημ. Αμύνταιο) – Εκσί Σου (σημ. Ξινό Νερό).

Στις 22 Οκτωβρίου, ενώ η V Μεραρχία επιχειρούσε την αναδιοργάνωση των Συνταγμάτων της και την τόνωση του ηθικού των ανδρών, ειδικά στις τάξεις του πεζικού, ο Οθωμανικός στρατός ξεκίνησε επιθέσεις εναντίον των ελληνικών θέσεων από τις πρώτες πρωινές ώρες. Στις 08:00, μία Οθωμανική φάλαγγα προσέγγισε το χωριό Εκσί Σου αλλά αποκρούστηκε από το πυροβολικό της Μεραρχίας. Ακολούθως, από το απόγευμα έως το βράδυ, η πίεση από τις οθωμανικές φάλαγγες εντάθηκε, με επιθέσεις που στόχευαν στην κατάληψη του Σόροβιτς. Παρά τις διαρκείς επιχειρήσεις, οι Έλληνες αμύνθηκαν με επιτυχία και κατάφεραν να διατηρήσουν τα εδάφη.

Το πρωί της 23ης Οκτωβρίου, η V Μεραρχία πραγματοποίησε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν με οθωμανικά πυρά και απωθήθηκαν. Λίγο αργότερα, οθωμανικό πυροβολικό επιτέθηκε στο Σόροβιτς, ενώ πριν το μεσημέρι, μια οθωμανική φάλαγγα, προερχόμενη από τα Στενά Κιρλί-Δερβένι (Στενωπός Κλειδίου), προσέγγισε την περιοχή. Οι δυνάμεις της V Μεραρχίας ανταποκρίθηκαν με μετωπική επίθεση και ταυτόχρονα απέστειλαν το 22ο Σύνταγμα στο χωριό Πέτρες, προκειμένου να επιτεθεί στις οθωμανικές δυνάμεις από τα πλάγια. Παρά την έντονη πίεση που ασκούσαν οι οθωμανικές δυνάμεις, οι Έλληνες κατάφεραν να διατηρήσουν τον έλεγχο του Σόροβιτς μέχρι το βράδυ, επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα και σθένος καθ’ όλη τη διάρκεια της δύσκολης αυτής ημέρας.

Παρά τις επίμονες προσπάθειες της V Μεραρχίας να διατηρήσει τη γραμμή Σόροβιτς − Εκσί Σου κατά τις 21 και 22 Οκτωβρίου, η αντίσταση απέναντι στις ισχυρές οθωμανικές δυνάμεις δεν ήταν δυνατό να διατηρηθεί περισσότερο. Από τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης μέρας πραγματοποιήθηκαν ισχυρότατες οθωμανικές επιθέσεις που ανάγκασαν τη V Μεραρχία να υποχωρήσει πίσω από τη γραμμή Σόροβιτς − Εκσί Σου και να κινηθεί προς τα νότια.